Қос толқын. Төртінші бөлім

Екі аяғын балтырынан ұстап, екі жаққа көтере ашып жатқан Б, енді екі аяғын көтере қосып, лалагүлді аямай соққыла деп тоса берді. Екі санның арт жағына салмақты сала басып, қара шоқпарға айналған аспапты енді жерге тік шаншылауға көштім. Қынаптың алдыңғы жағы қанып, енді жатыр мойнына қосылатын жағы қозып, найзадай қадалып жатқан істікке лалагүлін тоса берді.

Әлден уақыт өткеннен соң, екі аяғын ашып, иығыма салды, басын көтеріп тұрып, астындағы жастығын алып, белінің астына қойып жібердім. Күнтимес болса еріндері аздап созылып, алғашқы кездегідей жинақы емес, қара шоқпардың тегеурінімен ырсиғандай кейіп танытыпты. Еріндері әлі қатты шаршамаған, ал лалагүлдің тереңі енді от алып, ләззаттың өзеніне енді түсіп жатыр еді...

Осы қызықпен тояттап жүргенімде бір жарым сағаттай өтіп кетті ау, қаймақ төгіп жұмысын бітіретін қара айғыр қаймақ төгу қаперіне де кіріп шығар емес. Ақ байталдың қызығына батып, екеуі шапқаннан шауып, таудың ұшына барып, бірақ ақтармақшы ау, жиған-тергендерін...

Осыны ойлап көкпарды тақымға салып, жұлқылап, жұлмалап, қос анарын умаждап, үлбіреген ерні аспапты алғысы келгендей белгі берді. Күнтимес ауыз деген күндесіне қара шоқпарды беріп қоймасы анық, сол үшін сол қолмен төсін ұстап тұрып, екінші қолдың сұқ саусағы мен ортан терегін жаланып тұрған тілінің үстіне қойып, аспаптың кіріп шығатын қимылымен, ақырын ғана алға-артқа жылжытып, тілін қышытып едім, қос саусағымды шиедей еріндерімен қысып, сорып жатты.

- Аузыңа да бір аспап керек екен... деп ұрғылап жатқанымды, менің айтқан сөздерім санасына жаңа жетіп, екі қара айғырдың екі жақтан сұққылап жатқаны көзіне елестеп, ұзақ шауып, ләззатымды соза түсемін деген ойы быт-шыт болып, бойы өзіне бағынбай тынысы жиілеп, дауысы үздігіп, аах, аах, ааах... деп тоғанның аузын ашып жіберді...

Былқ-сылқ етіп ыңқылдап біраз жатты, қақиған қара айғыр әлі арыны басылатын емес, жылы ұясынан шыққанымен, қаққан қазықтай тартпасын босатар емес...

Иығымдағы екі аяғын түсіріп, сұлқ жатыр, денесіндегі толқын қысымы төмендеп, демалып жатыр, жанына тігінен отырып, бір қолмен төсін, бір қолмен күнтимесі, кіндігі мен сандарын сипалап отырмын.

Мастық...


Білегінің сыртымен көзін жауып, өмірінде көрмеген қызығына батқаны өзіне таңқаларлық болып, не істеп не қойғанын білмей абдыраған мас адамша қимылсыз жатыр.

Кішкене тыныстап, отырып, сырлы көздерімен бір қарағаны сол еді, ерніне аш кенедей жабыса кеттім. Жаңа ғана аспабымды аймалаған ерні, балмұздақтай жалаған тілдері тәтті боп кете барды... Әр деммен, әр сүйіскен сайын қара шоқпардың тамыры қатты соғып, сусындайтын құдыққа салмаса болмай бара жатты. Екі аяғын алдыға созып отырған оны алдыға қарай икемдеп, төсектің аяқ жағына басын бергізе, етпетінен жатқызбақ болдым. Ол да ыңғайға көніп, бірақ төсекке ұзынынан емес, қиғаштай жата кетті.

Қара шашының астынан мойнын, иықтары мен жауырынан сипап, қабырғасының үстімен беліне келдім. Бөксе мен жамбасты сипалай бергенде, жамбасын көтеретіндей қимыл жасады. Сол күйі белінен демеп, арланға күйлеген қаншықтың кейпінде тұрғызып, екі мықынынан ұстап тұрып, лалагүліне қара шоқпарды салып кеп жібердім. Ааах, аааах деген дауысы ырғаққа ілесіп, қара түнді тұнық сырға толтырып бара жатты...

Бір сәтте көкірегін төмен түсіріп, басын жанына қаратып кеудесімен төсекке төселіп жата кетті. Ақ төсекте қара шашы жайылып, көкірегі мен басы төсекте жатыр, ал жамбасы көтерілген күйі, қара айғырды лалагүлімен суарып жатты. Мынадай қып ашылған гүлді жақын арада көрмеген мен үшін керемет көрініс ашылды.

Төсек үстінде көкірегін тосып жатқан аққұба келіншек, жамбасы қайқиып, күнтимесіне тереңірек енгіз деп сұранып тұрғандай еді. Екі бөксесінен ұстап тұрып, тоқтаусыз қимылдай бердім. Енді жатыры тіпті жақындай түскендей, қара шоқпар езіп кіргенде, жатырдың мыжылып жатқанын сезіп тұрмын. Әр қимыл сайын, аааай Жаным, аааай Жаным... деп тоқтаусыз қайталаумен болды.

Бір кезде кеудесін көтеріп, белін жоғары-төмен қимылдатып көксүңгіге лалагүлін шаншып-шаншып алады дағы, аааһ деп көкірегін төсеп жата кетеді. Келсаптай боп кеткен қара айғыр тоқтаусыз соққылап жатыр. Мына шабыстың әлі ұзаққа баратынын сезді ме, қара айғыр да бойдан жіберу дегенді ұмытып кеткендей, тек қақиған күйі үрғылай береміз деп тұр...

Жаным ай, жаным, ааах, ааах деп тынысы жиілеп, келсапты ішіне жұтып алғысы келгендей, қара айғырдың шабысына қарай төселіп, күнтимес пен шоқпардың қимылы үйлесіп жатыр. Тап бір ұзақтан таныстардай, екеуі бір-бірінің тілін түсініп алғандай сезім қалдырды.

Мына шабысты енді жүйелеп алайын, қынаптың әр тұсын жүз немесе екі жүз реттен шайқап отырамын деп, іштен санауға көштім, бір, екі, үш, төрт...тоқсан, жүз, байқасам әлі тоқта дейтін түрі жоқ, екінші айналым санағын бастап кеттім. Мен санап жатырм, ол ес түсінен айрылып, ләззаттың өзеніне батып жатыр...

Бір уақытта кеудесін көтеріп, тоған ашылып, бойға жиналған рақаттың арнасынан асып, таситынынан хабар берді. Ырғақты онан әрмен күшейтіп, жылдамдаттым. Ааах, аааах, ааах, тық, тық... деп барып бойынан жіберді. Қара шоқпар оған қарамай төстеп, ырғағынан қайтпай тұр еді, сол қолын артқа созып, санымнан ақырын итерді... болдым деген ишарасы.

Сөйтсем, бөксесі, белі, саны дірілдеп, бойындағы рақатты игере алмай жатты. Етбетімен төсекке сұлай кетіп, оң жанына аударылды. Бөксесі мен саны дірілдеп, аааах, аааах деп біресе ыыыыы, ыыыы деген дауыстар шығарып, бойынан жіберіп жатты. Мұндайды да бірінші көруім еді.

Кішкене дамылдап алған оның қимылдары енді кербездене түсті, көздері тұмынданып, ләззаттың шарабын қанып ішкендей болғанымен, бірдеңе жетіспегендей боп тұрды. Енді екі аяғын баппен екі шетке ашып, ақырындап балғамды сұғып, шатын баса жаншып, ырғай бастадым. Бұл жолғы қылығы басқалау боп, бірдеңе жетіспегендей боп, "бол, бол..." деп тұрғандай еді, балғаны ұясынан суырып, күнтимеске қарап қалсам, ішінен бір қызғылт қоңыз сыртқа қарап, бір кіріп, бір шығып тұрғандай болды, басында қара тесігі бар, кіші дәрет сындырғысы келгендей белгі берді...

Жалғасы бар...