Уақ барқұнан жыраудың жырлағаны (1678 - 1747 ж.)

Қошқар тұмсық ат жақтым. Маңдай алдына тоқтады, Киелі Мұрынқарақтың. Ал жырауым енді толғасын,

Толғамай қалай тұрасың.

Көз алдыңда болғасын,

Әруаққа салғанда,

Шүберек болар қорғасын.

Ұранды баба Алатау,

Әруағына Әз-Ғарабтың.

"Құран оқы"- деп шақырды,

Батыр түсіп, тізе бүкті.

Маңдайын беріп шығысқа,

Батысқа салып арқасын.

Аят тәмәм болғанда,

Аянын күтті әруақтың.

Сол қолын батыр көтерсе,

Болайын деп тұр "қансоқтым"

Сардарлар шыдап "сабыр" деп,

Жолын бөгейді сарбаздың.

Арландары Арқаның,

Ал,... деген жарты сөз жетсе,

Боршалайды Керейше.

Қаһары қатты Ханбастың,

Батыр сонда қозғалды,

Қолға түскен тұтқындар,

​Ботадай бір боздады,

Тұла бойдан су кетті,

Құдіретін айтпан салмақтың.

Оң қолын батыр көтерді,

"Кешірім"- деді бәріне,

Аяны осылай әруақтың,

Екі дүниенің көпірінде,

Мойынымызда қарыз деп,

Жылап тұрып сөйледі,

Баһадүрі Ойраттың.

Етегіне сүрініп,

Тәу етеді жоңғарлар,

Бірін-бірі құшақтап,

Еңірегенін көз көрді,

Ойрат, Дүрбіт, Қалмақтың.

Ата жұртқа көз тіккен,

Жат жаңылма ізіңнен,

Киесіне ұрынсаң,

Иесі келіп "жан" сұрар,

Қасиеті осылай Қазақтың.

​Осы жыраулардың өлеңдері бұрын-соңды еш жерде жарияланбаған.

Ақпантай Байғұтовтан алынды.