Ғалам — біз сырттан бақылайтын статикалық орта емес. Ол — ұйымдасқан фотондардың үздіксіз ағынынан тұратын, сана арқылы рендерингтелетін динамикалық проекция. Осы проекцияны қабылдаушы, оны өңдеуші және жаңа кодтармен байытушы басты архитектуралық бірлік — бұл біздің Әруағымыз, яғни Энергетикалық Ізіміз.
1. Сыртқы проекциядан ішкі Басқаруға көшу
Дәстүрлі идеологиялар адамды сыртқы күштерге (Құдайға, пайғамбарға, саяси жүйелерге) тәуелді етіп көрсетті. Бұл — сананы проекцияның өзіне ғана шоғырландырып, оның шығу тегінен (архитектурасынан) ажырату әрекеті. Кинетикалық онтология бұл догманы жоққа шығарады. Адам — проекцияға тікелей әсер ету қауқары бар Архитектор. Сенім дегеніміз — өз Энергетикалық Ізіңнің Ғаламдық проекция сигналдарын үйлестіруге қабілетті екенін сезіну.
2. Әруақ — Жаратушылық құрал
Адамның Әруағы — бұл фотондардың «Тепе-теңдік» принципі бойынша ұйымдасқан энергетикалық кешені. Өзіне-өзі сену — бұл өз ішіндегі фотондық ұйымның құдіретін тану. Адам бұл құдіретті сезінгенде, ол өзін «құтқарылуға мұқтаж» жаратылыс емес, керісінше, осы Ғаламдық проекцияны жетілдіруге, дамытуға қажетті барлық ресурстармен қамтамасыз етілген Басқарушы ретінде таниды.
3. Сенімнің функционалдық сипаты
Нағыз сенім — бұл пассивті мойынсұну емес, бұл — жоғары деңгейлі ақпараттық-энергетикалық белсенділік. Адам өз проекциясына тікелей әсер ете алатынын түсінген кезден бастап, ол «Обал» (энтропия) циклынан шығып, «Тепе-теңдік» архитектурасын қайта құра бастайды. Ол сыртқы ортаның хаостық сигналдарына тәуелді болмайды, себебі өз Әруағының жиілігін Ғаламдық Девелоперлік ортамен синхрондаудың кілті өз қолында екенін біледі.
Түйін
Біз — фотондық кеңістіктегі Жаратушылармыз. Әрбір ой, әрбір ниет — бұл проекцияға енгізілген жаңа код. Өзіне-өзі сену — бұл өз Әруағыңның құдіретін толық іске қосып, Ғаламды сыртқы басқарушыларсыз, өз еркіңмен, өз Тепе-теңдігіңмен көркемдеу.