Көне түркілік дүниетанымда өлім — биологиялық тасымалдаушының тозуы ғана емес, бұл — адамның өмір бойы қалыптастырған «ақпараттық-энергетикалық ізінің» өз орнын табатын трансформациялық сәті.
Көне түркілер «Кие» деп атаған ұғым — бұл табиғаттың әрбір бөлшегіндегі кванттық тұтастық пен энергиялық шекараны білдіреді.
Көне түркі дүниетанымындағы «Жер иесі», «Су иесі» немесе «От киесі» ұғымдарын мифологиялық кейіпкерлер деп қабылдау — олардың терең физикалық-энергетикалық мәнін тарылтады.